Mercedes Benz 300 d “Adenauer” 1959

  • Legendarna niemiecka limuzyna
  • W pełni odrestaurowany w oryginalnej specyfikacji
  • Z wyjątkową, Polską historią
  • Jeden z 607 wyprodukowanych egzemplarzy w 1959 roku

Szacowana Wartość 320 000 – 380 000 złotych

Cena wywoławcza 260 000 złotych

Numer nadwozia 189010A 8501134 Numer Silnika 189981 8500303

Dane techniczne

Silnik: 6 cylindrów, 3 litry pojemności. Typ M189

Moc: 160KM

Inne dane: Mechaniczny wtrysk Boscha, niezależne zawieszenie

Historia Modelu

Gdy w roku 1951 Mercedes zaprezentował model 300 podczas Targów Motoryzacyjnych we Frankfurcie, nie było na rynku drugiego tak dopracowanego, nowoczesnego i luksusowego samochodu. Od końca wojny minęło zaledwie sześć lat, zaś jeszcze trzy lata wcześniej Niemcy były okupowane przez Aliantów. Mercedes zdecydował się jednak na zbudowanie auta bijącego konkurencje na głowę stylem i technologią.

Model 300, oznaczony wewnętrznym kodem W186, znany jest szerzej jako „Adenauer” – od nazwiska kanclerza Niemiec, rządzącego w latach 1949-1963, który jeździł tym Mercedesem od samego początku jego produkcji.

Auto miało być z założenia najlepsze na świecie. Postawiono duży nacisk na dopracowanie właściwości jezdnych. Mimo dużych wymiarów (niemal pięć metrów długości), W186 miał dawać radość z prowadzenia. Wrażenie robiły także osiągi. Z prędkością maksymalną na poziomie 160 km/h był to najszybszy seryjnie produkowany w Niemczech samochód w tamtych latach.
Pozwalał na to rzędowy, trzylitrowy, sześciocylindrowy silnik o mocy początkowo 115 KM. W celu uzyskania niezawodności w różnych warunkach klimatycznych, zastosowano zaawansowany układ chłodzenia, termostat przy chłodnicy oleju, czy aluminiową głowicę.
Czterobiegowa skrzynia biegów była w pełni zsynchronizowana (później do oferty dodano także przekładnie automatyczną), zadbano również o zachowanie komfortu podróżowania nawet przy pełnym obciążeniu auta, montując system podnoszenia tylnej osi.

We wnętrzu było rekordowo cicho, dzięki wykorzystaniu wielu różnorodnych materiałów wygłuszających. Nowatorski był także system ogrzewania z systemem wielu niezależnych nawiewów.

Nadwozie zostało oparte na ramie nośnej, co bez wątpienia miało wpływ na trwałość konstrukcji. Bardzo chwalono także ilość miejsca w środku i zachowanie się auta na nierównościach.

Mercedes 300 był produkowany także w wersjach dwudrzwiowych i kabrio.
Powstały cztery warianty modelu, z których każda kolejna była stopniowo unowocześniana: 300a produkowany w latach 1951-54, 300b (1954-55, silnik wzmocniony do 125 KM, dodane wspomaganie hamulców), 300c (1955-57, nowe niezależne zawieszenie osi tylnej, dostępna w opcji automatyczna skrzynia). Ostatnią, najnowocześniejszą wersją było 300d, produkowane w latach 1957-62. Otrzymała ona zwiększony rozstaw osi, seryjny „automat”, dodano wtrysk paliwa, zaś dodatkowo można było dobrać m.in. wspomaganie kierownicy i klimatyzację. Moc silnika wynosiła aż 160 KM.

Zanim model został zastąpiony przez Mercedesa W112, wyprodukowano 12 190 egzemplarzy „Adenauera”. Wśród jego nabywców, prócz niemieckiego kanclerza, znalazły się także takie osobistości jak szach Iranu Reza Pahlavi, król Grecji Paweł I, czy etiopski cesarz Haile Selasie. Model 300 upodobały sobie także liczne gwiazdy show biznesu, np. Ella Fitzgerald czy Gary Cooper.

Obecnie model jest ceniony za trwałość i komfort, który nawet dziś robi wielkie wrażenie na każdym, kto ma okazję przejechać się tym Mercedesem.

Historia Egzemplarza

Prezentowany przez Ardor Auctions Mercedes Benz 300 d “Adenauer” jest prawdopodobnie najbardziej wyjątkowym pojazdem z okresu PRL jaki pojawił się nad Wisłą. Jest on namacalnym dowodem, że w krajach nie posiadających rodzimych producentów luksusowych samochodów, niezależnie od opcji politycznej, czy typu władzy, do reprezentacyjnych celów zawsze używano aut ze Stuttgartu. Szefów partii komunistycznych azjatyckich państw, afrykańskich dyktatorów, kanclerza Niemiec i Pierwszego Sekretarza Partii w Polsce w latach 50 i 60 ubiegłego wieku łączył jeden fakt – każdy z nich jeździł reprezentacyjną limuzyną Mercedesa.

W drugiej połowie lat 50 zapadła nad Wisłą decyzja o zamówieniu do 10 sztuk największej limuzyny ówczas produkowanej przez Stuttgart, czyli Mercedesa 300d zwanego popularnie Adenauerem. Tym faktem w 1960 roku, biorąc pod uwagę dokumenty ewidencyjne pojazdów reprezentacyjnych we flocie państwowej polskie MSW dysponowało czterema limuzynami, nazwanymi “kareta” a KC PZPR dwoma. Dodatkowo, w 1959 roku zamówiono dwie sztuki czterodrzwiowych Adenauerów z otwartym dachem do różnego typu parad i oficjalnych wydarzeń. Polskie, rządowe Adenauery odbyły dwunastoletnią służbę w strukturach państwa, wożąc najważniejszych partyjnych oficjali w tym Cyrankiewicza i Gomułkę w podróże służbowe po Polsce, jak i podczas oficjalnych wydarzeń, często towarzyszyły im mniejsze modele typu W111 sedan, czy radzieckie ZIM-y. Adenauery też służyły do transportu zagranicznych głów państw odwiedzających Polskę. Ostatecznie limuzyny trafiły na zasłużoną emeryturę w 1971 i w 1972 roku, trafiając na przetargi rządowe. Jednak wyposażone w skomplikowane silniki na wtrysku i bardzo wymagające w serwisowaniu, stały się one problemem dla nowych nabywców, jak każde “zachodnie” auto w kraju, w którym ciężko było o jakąkolwiek dostępność do części i wyszkolonych rąk mechaników.

Prezentowany na Zimowej Aukcji Mercedes 300d o numerze nadwozia 189010A 8501134 był jedną ze sztuk zamówionych przez Polski rząd w 1959 roku. Zamówienie to było bardzo specyficzne, bowiem standardem w wersji “d” było wspomaganie oraz automatyczna skrzynia biegów. Polskie Adenauery nimi nie dysponowały prawdopodobnie z dwóch powodów – pierwszy praktyczny, dla szkolenia kierowców BOR łatwiej było mieć podobnie wyposażone auta produkcji radzieckiej jak i niemieckiej a limuzyny zza wschodniej granicy były wyposażone w skrzynie ręczne oraz nie miały wspomagania. Drugi powód był prawdopodobnie techniczny – manualna przekładnia była łatwiejsza w serwisowaniu, a brak wspomagania oznaczał jednen potencjalny problem mniej dla mechaników.

Egzemplarz prezentowany na aukcji nie posiada dokumentacji pomiędzy przetagriem w 1971 lub 1972 roku i 1978 rokiem – wraz z samochodem został nam przekazany dokument z Urzędu Rejonowego w Pułtusku potwierdzający sprzedaż Mercedesa w 1978 roku i jego rejestrację w Pułtusku pod numerami TP 7376. W 1981 roku, już zarejestrowany na tablice 050 4294 i w rękach nowego właściciela z Przasnysza, Mercedes zostaje wyłączony z eksploatacji, prawdopodobnie z powodu awarii silnika, potwierdza to kopia dowodu rejestracyjnego serii G 0145428. Adenauer ponownie zmienia właściciela w 1990 roku, tym razem jest zamieniony na 750 bonów PKO. Ponownie sprzedany w 1992 roku, tym razem w Warszawie do umowy sprzedaży zostaje dodany dokument rzeczoznawcy PZM gdzie zostaje stwierdzone, że silnik znajdował się luzem, bez osprzętu oraz, że nadwozie zostało także częściowo rozmontowane. Kolejny właściciel posiadał Adenauera do 2012 roku. W obecnych rękach samochód został kompleksowo odrestaurowany, karoseria otrzymała nowy lakier w fabrycznym kolorze 40 -schwarz, wnętrze zostało w całości odnowione, chromy także, pełny układ jezdny, silnik, który znajdował się wciąż poza autem w momencie zakupu, także został odbudowany od podstaw. Mercedes został także wyposażony w nowoczesne udogodnienia takie jak radio oraz system świateł awaryjnych. Wszystko zostało zamontowane w sposób aby móc to bezproblemowo rozebrać i wyjąć. Obecnie Adenauer nie jest wpisany do ewidencji zabytków. Do samochodu jest dołączony list od Mercedes-Benz Polska potwierdzający polskie pochodzenie samochodu.

Jest to wyjątkowa i unikatowa okazja aby nabyć jedną z nielicznych limuzyn rządowych o tak bogatej historii. Egzemplarz prezentowany na Aukcji Zimowej to jedyne ocalałe i odrestaurowane nadwozie zamknięte ze wszystkich polskich 300d.