BMW 2000

BMW 2000-7

BMW 2000 1967

 

Numer nadwozia: 1721515

 

Prekursor późniejszych serii 5 i 7

Pomysłowy tuning nie psujący zabytkowego charakteru

Samochód bardzo sprawny mechanicznie

 

Dane techniczne:
Silnik: 2.0l, R4
Moc:  100 koni mechanicznych
Inne dane: skrzynia biegów manualna, napęd na koła tylne
Odczyt licznika: 54 000 kilometrów

 

Stan prawny: zarejestrowany w Polsce

 

Rodzina samochodów Neue Klasse była krokiem milowym w dziejach bawarskiej marki. Grupa zgrabnych sedanów oraz coupe inspirowana włoskimi wynalazkami z tego okresu, stworzyła podwaliny pod sportowy genotyp marki i pozwoliła jej odbić się od finansowego dna. Najbardziej poszukiwane są małe wozy z serii “02” szczególnie z dwulitrowym silnikiem w mocniejszych odmianch – TI oraz TII. Ten sam silnik, w różnych wariantach pojemnościowych, wykorzystywany był również do napędzenia nieco większych odmian czterodrzwiowych. Auta te pozostają nieco w cieniu szybszych “zero-dwójek”, lecz zasługują na uznanie jako prototypy sportowych limuzyn. Cała gama Neue Klasse  dzieliła ze sobą wiele rozwiązań technologicznych, szczególnie zaś najważniejsze – a więc niezniszczalne, czterocylindrowe jednostki napędowe o fabrycznym kodzie M10, które pozostały w produkcji przez wiele lat, odgrywając również pewien epizod w wyścigach Formuły 1. Mylą się więc zatem Ci, którzy twierdzą, że prawdziwe BMW to tylko i wyłącznie sześć cylindrów.

 

Zielone BMW 2000 to przykład współczesnej interpretacji klasycznego modelu z Monachium. Polski właściciel nabył auto w Belgii za pośrednictwem renomowanego salonu oldtimerów. W rękach poprzedniego użytkownika samochód znajdował się przez wiele lat i to on odrestaurował auto w obecnym kształcie. Metalizowany lakier na karoserii z lat 60-tych może się wydawać kontrowersyjną decyzją, jednak bez wątpienia przykuwa wzrok. Całości stylizacji dopełniają rasowe złote felgi. Wnętrze nie nosi śladów modyfikacji, za to pod kątem mechanicznym samochód sprawuje się bez zarzutu. Z jednej strony jest to dość prosta konstrukcja, z drugiej zaś dość przyjazna kierowcy, przyjemna w obsłudze, która dawała początek temu co dzisiaj BMW w swojej komunikacji wizerunkowej określa jako “czysta radość z jazdy”.

 

AUSTIN-HEALEY 3000

Austin Healey_-34

AUSTIN-HEALEY 3000 1960

 

Numer nadwozia: HBT7L14397

 

Poszukiwana wersja BT7 Tri Carb

Samochód z zerowym przebiegiem po renowacji

Fenomenalne zestawienie kolorystyczne

 

Dane techniczne:

Silnik: 2.9l, R6

Moc:  132 konie mechaniczne

Inne dane: skrzynia biegów manualna, napęd na koła tylne 

Odczyt licznika: 0 kilometrów

 

Stan prawny: niezarejestrowany w Polsce

 

Austin-Healey 3000 należy, obok takich asów jak Jaguar E-Type czy Aston Martin DB5, do ekstraklasy brytyjskich klasyków. Ten efektowny roadster był wytwarzany w latach 1959 – 1967 przez Austin Motor Company, a jego oznaczenie modelowe pochodzi od zaokrąglonej wartości pojemności skokowej silnika. Mocna jednostka napędowa i lekka karoseria zapewniają bardzo dobre osiągi. 6-cylindrowy silnik chętnie wkręca się na obroty dostarczając od 126 do 150 KM mocy w zależności od układu zasilania. Długi przód i tył z wysoko poprowadzoną linią błotników to kwintesencja sportowego sznytu z tamtych lat. Samochód był dostępny w konfiguracji dla dwóch lub czterech pasażerów. Wielkość produkcji wszystkich trzech generacji wyniosła niecałe 43 000 sztuk.

 

Przedmiotowy “Austin-Healey 3000 BT7 Tri Carb” z 1960 roku należy do poszukiwanej przez kolekcjonerów czteromiejscowej wersji z trzema gaźnikami SU HS4 oraz centralnie umieszczonym lewarkiem skrzyni biegów uzupełnionej o overdrive. Szacuje się, że powstało tylko około 1250 sztuk podobnie zaopatrzonych Austinów. Samochód został pieczołowicie odrestaurowany z nakładem kilku tysięcy godzin pracy z zastosowaniem oryginalnych części, wyśmienitych chromów, wysokogatunkowej włoskiej skóry i wszelkich materiałów z najwyższej półki. Motor jak i wszystkie podzespoły są po kompletnej odbudowie. W tej chwili pozostaje jedynie uruchomienie oraz ostateczne dostrojenie silnika wraz z osprzętem. Największe wrażenie robi połączenie lakieru w kolorze “smoked silver” z ciemnoczerwonym wykończeniem kokpitu. Całości dopełniają szprychowe felgi, sportowe lusterka na błotnikach i chromowany wlot powietrza na masce. Zwycięzca licytacji wraz z samochodem otrzyma pozłacany kluczyk kolekcjonerski wydany w limitowanej serii dla posiadaczy wyjątkowych Austin Healey.

 

AUDI 100

Audi 100 Coupe-32

AUDI 100 COUPE S 1973

Numer nadwozia: 8131128434

Pierwsze coupe spod znaku Audi 

Egzemplarz w rewelacyjnej kondycji

Rynkowy unikat wśród klasyków 

 

Dane techniczne:
Silnik: 1.9l, R4 
Moc: 112 koni mechanicznych
Inne dane: skrzynia biegów manualna, napęd na koła przednie
Odczyt licznika: 25 000 km

 

Stan prawny: niezarejestrowany w Polsce

Historia powstania Audi 100 jest conajmniej intrygująca. Koncept był rozwijany w tajemnicy przed zarządem Volkswagena, który zakupił upadające zakłady Auto Union, by stworzyć w nich kolejną montownię dla Garbusa. Za projektem stał doświadczony inżynier Ludwig Kraus, który wcześniej był zatrudniony u Daimlera. Nowy prototyp okazał się na tyle udany, że uratował i ożywił markę Audi i w dalszej perspektywie zrewolucjonizował również architekturę budowy aut macierzystego koncernu. Późniejsze hity Volkswagena takie jak Passat czy Golf, z przednim napędem i motorami chłodzonymi cieczą, ideowo wywodzą się właśnie z 100-tki. Dość powiedzieć, że planowano zbudować 100 000 sztuk Audi 100, a ostatecznie złożono ich ponad 800 000. Obok dwu- i czterodrzwiowych limuzyna pojawiła się także odmiana coupe, która swoim zarysem nasuwa skojarzenia z bardziej egzotycznymi i sportowymi pojazdami z włoskich lub angielskich stajni. Według niektórych jest to najpiękniejsze Audi w historii, jego współczesnym duchowym kontynuatorem jest model A7.

Przedstawiane Audi 100 Coupe znalazło się w Polsce w roku 2013. Jego kraj pochodzenia to Szwecja. Po zakupieniu przez obecnego właściciela przeszło wnikliwą inspekcję oraz renowację w autoryzowanej stacji koncernu VAG zajmującej się klasycznymi modelami. Skontrolowano parametry silnika (ciśnienie sprężania, szczelność komór spalania) oraz systemy paliwowe i hamulcowe. Przy okazji wymieniono wszystkie płyny oraz elementy eksploatacyjne. Podwozie zostało potraktowane kompleksowo, począwszy od piaskowania, przez zabezpieczenie antykorozyjne po proszkowe malowanie elementów zawieszenia. Zlikwidowano również wszelkie luzy w układzie jezdnym. Nadwozie zyskało nową warstwę lakierniczą zgodną z fabrycznym kodem, nowe uszczelki oraz reflektory główne i dalekosiężne. Wnętrze jest oryginalne i zachowane w stanie bardzo dobrym, jedynie niektóre przyrządy zostały odświeżone. Audi 100 Coupe w takim stanie to rzadki widok, nie tyle na drogach, co nawet i na zlotach zabytków. Na rynku niemieckim jest dostępnych na sprzedaż zaledwie kilkanaście sztuk i nie wszystkie są w tak dobrej formie jak to opisywane powyżej.

Dane techniczne:
Silnik: 1.9l, R4
Moc: 90 koni mechanicznych
Inne dane: skrzynia biegów manula, napęd na koła tylne
Odczyt licznika: 17 500 kilometrów

Stan prawny: zarejestrowany w Polsce, „żółte” tablie rejestracyjne

Opel Manta pojawił się w odpowiedzi na konkurencję ze strony Forda, który modelem Capri próbował podbić nową część rynku, a więc samochodu o sportowej sylwetce skierowanego do klasy średniej. Capri było nazywane „europejskim Mustangiem”, Manta w pewnym stopniu również czerpała ze wzorów amerykańskich, przywodząc na myśl stylistykę muscle carów, jednocześnie pewne tropy wskazują również na inspiracje włoską szkołą projektowania. Pół miliona wyprodukowanych egzemplarzy Manty A to dowód niewątpliwy sukces sprzedażowy. Samochód był chętnie kupowany przez młodych kierowców i tuningowany, stąd narosło wokół niego trochę stereotypów. Z drugiej strony wykształcił wokół siebie pewien kult, szczególnie w rodzimych Niemczech, o czym świadczą chociażby poświęcone mu popularne produkcje filmowe takie jak „Manta Manta” czy „Manta – Der Film”.

Opel Manta AL oferowany przez Ardor Auctions pochodzi z pierwszego roku modelowego – 1970. Szacowana liczba podobnych egzemplarzy, które wyjechały z fabryki to niecałe 1500. Prezentowane auto zostało zakupione kilka lat temu w Austrii, gdzie przez dłuższy czas było nieużywane, oficjalnie figurując jako wyrejestrowane. Po przyjeździe do Polski blacharka Opla została w całości odbudowana. Gotowe nadwozie odpowiednio zakonserwowano, zabezpieczono i polakierowano zgodnie z oryginałem. Kompleksowo zregenerowano układ zawieszenia oraz hamulcowy. Silnik nie był remontowany, wymieniono jedynie część podzespołów i materiałów eksploatacyjnych takich jak: pompa paliwa, pompa hamulcowa, uszczelka pod pokrywą zaworów, termostat, alternator, kopułka, świece, filtry czy oleje. Jedynie gaźnik wymagał większej interwencji i został naprawiony u doświadczonego specjalisty. Wnętrze Manty jest autentyczne i zachowane w dobrym stanie. Zewnętrzna galanteria jest kompletna, nieco więcej uwagi można poświęcić jeszcze elementom chromowanym oraz zamówić nowe uszczelki. Samochód jest zarejestrowany jako zabytek i gotowy do jazdy. Obecny właściciel kilkukrotnie uczestniczył nim w zlotach pojazdów zabytkowych pokonując bez problemów dłuższe trasy.

LAMBRETTA D 125

MKM_0643

LAMBRETTA D 125 1952
Autentyk zakupiony niedawno we Włoszech
Model znany z filmu “Niewinni Czarodzieje”
Wczesny przykład Lambretty

 

Dane techniczne:
Silnik: 125 cm³, 1 cylinder
Moc: 5 koni mechanicznych
Inne dane: skrzynia biegów manualna, trzystopniowa
Odczyt licznika:


Stan prawny: niezarejestrowany w Polsce

 

Lambretta – czyli kultowe włoskie skutery dla każdego stworzone przez markę Innocenti. Pierwsze
modele firmy – A i B – z dwusuwowymi silnikami o pojemności 124 cm3 pojawiły się na rynku już w
połowie lat 40-tych. W tym samym czasie koncern lotniczy Piaggio wystartował z produkcją słynnej
Vespy. Skutery pochodzące z obu fabryk podbiły serca Włochów, a ich renoma szybko zaczęła
wykraczać poza granice słonecznej Italii. Lambrettę cechowały szyk i prostota, jej istotną zaletą była
rurowa rama konstrukcyjna oraz umieszczenie silnika pod siodłem kierowcy przed tylnym kołem.
Dzięki temu pojazd był lepiej wyważony, co miało pozytywny wpływ na właściwości prowadzenia. Po
udanym etapie rozwoju skuterów klasy A i B przyszła kolej na podniesienie standardu i w przypadku
odmian C i D pojawiły się też bardziej “luksusowe” wersje LC i LD. W przeciwieństwie do poprzednich,
tańszych modeli, zamontowane zostały panele boczne osłaniające jednocylindrowy dwusuw o
pojemności 125 lub 150 cm3.


Oferowany egzemplarz z serii D o pojemności 125 cm3 był sprowadzony z Włoch przed dwoma laty.
W swojej ojczyźnie miał on jednego właściciela niemal przez cały okres użytkowania. Pojazd znajduje
się w bardzo dobrej kondycji wizualnej, oprzyrządowanie jest kompletne i nosi fabryczne emblematy
producenta. Zachowane detale bardzo cieszą w przypadku tak wiekowego sprzętu. Warto również
nadmienić, że taki sam model wystąpił w głośnym polskim filmie “Niewinni Czarodzieje”. W tamtych
latach można było kupić włoskie i francuskie skutery w punktach Motozbytu, jednak ich wysokie ceny
powodowały, że były raczej towarem luksusowym, który był chętnie wybierany przez aktorów czy
artystów.

Lambretta LD 150

LAMBRETTA LD 150 1959

 

Skuter od nowości w Polsce

Wyremontowany z zachowaniem oryginalnych elementów 

Finalna wersja pierwotnej Lambretty

 

Dane techniczne:

Silnik: 150 cm³, 1 cylinder

Moc: 6 koni mechanicznych

Inne dane: skrzynia biegów manualna, trzystopniowa

Odczyt licznika:

 

Stan prawny: zarejestrowany w Polsce

 

Lambretta – czyli kultowe włoskie skutery dla każdego stworzone przez markę Innocenti. Pierwsze modele firmy – A i B – z dwusuwowymi silnikami o pojemności 124 cm3 pojawiły się na rynku już w połowie lat 40-tych.  W tym samym czasie koncern lotniczy Piaggio wystartował z produkcją słynnej Vespy. Skutery pochodzące z obu fabryk podbiły serca Włochów, a ich renoma szybko zaczęła wykraczać poza granice słonecznej Italii. Lambrettę cechowały szyk i prostota, jej istotną zaletą była rurowa rama konstrukcyjna oraz umieszczenie silnika pod siodłem kierowcy przed tylnym kołem. Dzięki temu pojazd był lepiej wyważony, co miało pozytywny wpływ na właściwości prowadzenia. Po udanym etapie rozwoju skuterów klasy A i B przyszła kolej na podniesienie standardu i w przypadku odmian C i D pojawiły się też bardziej “luksusowe” wersje LC i LD. W przeciwieństwie do poprzednich, tańszych modeli, zamontowane zostały panele boczne osłaniające jednocylindrowy dwusuw o pojemności 125 lub 150 cm3.

 

Ten skuter został nabyty jako nowy w roku 1959 w Krośnie, co znajduje swoje potwierdzenie w załączonych dokumentach. Od tego czasu maszyna przechodziła z rąk do rąk, teoretycznie pozostając w ciągłej eksploatacji. Kilkanaście lat temu pojazd został wyrejestrowany i poddany kompletnemu remontowi. Wykonawcy trzymali się założeń producenta. Niektóre elementy wyposażenia pozostawiono wręcz w nienaruszonym stanie, na przykład manetki oraz licznik. Świadczą one o autentyczności i długiej historii Lambretty. Skuter jest obecnie zarejestrowany na białe tablice rejestracyjne. Przez pewien czas nie był uruchamiany, jednak po dokonaniu serwisu rozruchowego, można będzie cieszyć się z przejażdżek tym wyjątkowym jednośladem, który nigdy nie wyjdzie z mody.

Lambretta LD 125

MKM_0015

LAMBRETTA LD 125 1952

 

Skuter odrestaurowany zgodnie ze sztuką

Pojazd będący częścią większej kolekcji

Przedmiot o ponadczasowym designie

 

Dane techniczne:

Silnik: 125 cm³, 1 cylinder

Moc: 5 koni mechanicznych

Inne dane: skrzynia biegów manualna, trzystopniowa

Odczyt licznika:

 

Stan prawny: niezarejestrowany w Polsce

 

Lambretta – czyli kultowe włoskie skutery dla każdego stworzone przez markę Innocenti. Pierwsze modele firmy – A i B – z dwusuwowymi silnikami o pojemności 124 cm3 pojawiły się na rynku już w połowie lat 40-tych.  W tym samym czasie koncern lotniczy Piaggio wystartował z produkcją słynnej Vespy. Skutery pochodzące z obu fabryk podbiły serca Włochów, a ich renoma szybko zaczęła wykraczać poza granice słonecznej Italii. Lambrettę cechowały szyk i prostota, jej istotną zaletą była rurowa rama konstrukcyjna oraz umieszczenie silnika pod siodłem kierowcy przed tylnym kołem. Dzięki temu pojazd był lepiej wyważony, co miało pozytywny wpływ na właściwości prowadzenia. Po udanym etapie rozwoju skuterów klasy A i B przyszła kolej na podniesienie standardu i w przypadku odmian C i D pojawiły się też bardziej “luksusowe” wersje LC i LD. W przeciwieństwie do poprzednich, tańszych modeli, zamontowane zostały panele boczne osłaniające jednocylindrowy dwusuw o pojemności 125 lub 150 cm3.

 

Biało-żółta Lambretta LD 125 pochodzi z roku 1952, a więc jest to egzemplarz z początków tej serii. Skuter został zakupiony przez obecnego właściciela kilka lat temu i nadawał się do kompletnego remontu. Odbudowa objęła wszystkie elementy poza naprawą wału napędowego. Ze względu na ukruszenie jednego z zębów mechanizmu, silnik po remoncie nie został uruchomiony i skuter był traktowany jako jeden z eksponatów w większej kolekcji jednośladów. Warto jednak zainteresować się tym okazem, ze względu na wczesny rok produkcji i ładny dobór kolorów.

WFM Osa M52

WFM OSA M52

Ulepszona wersja Osy – M52

Skuter po kompleksowej odbudowie

Lakier w atrakcyjnym kolorze

Dane techniczne:

Silnik: 173 cm³, 1 cylinder

Moc: 8 koni mechanicznych

Inne dane: skrzynia biegów: manualna, trzystopniowa

Odczyt licznika: 16489

Stan prawny: brak dokumentów

Warszawska Fabryka Motocykli już w 1955 roku rozpoczęła prace nad lekkim, dostępnym dla każdego skuterem. Pojazd miał być tani, wygodny, oraz przejechać przez każdą drogę i bezdroże. Tak właśnie powstała Osa, która zadebiutowała na rynku w roku 1959. Do pomocy w projektowaniu zaangażowano Akademię Sztuk Pięknych, dzięki czemu Osa posiadała niezwykle ładną sylwetkę. Pierwszy model produkowany seryjnie napędzany był dwusuwowym silnikiem o pojemności 148 cm2. Przez następne 4 lata fabryka zbudowała łącznie około 12 500 sztuk wersji M50. Skuter świetnie sprawdził się również w rajdach terenowych, takich jak “Rajd Tatrzański”, dominując w swojej klasie.  Znalazły również uznanie za granicą i były eksportowane do wielu krajów.

Skuter będący obiektem aukcyjnym to Osa model M52. Druga generacja kultowego jednośladu otrzymała nieco większy silnik od poprzednika. W nowej Osie powiększono również otwory chłodzące oraz zastosowano dmuchawę przymocowaną do koła zamachowego. Przedstawiany produkt WFM został w pełni odnowiony, jednak dobrany kolor elementów nie jest zgodny z epoką, był inwencją osoby remontującej skuter. Odstępstwem są również niklowane elementy silnika. Mimo pewnych modyfikacji, srebrna Osa nic straciła nic ze swojego uroku i z powodzeniem może być traktowana jako zakup kolekcjonerski o wysokich wartościach artystycznych jak i dekoracyjnych.

Fiat 1500 L

MKM_1498

FIAT 1500 L 1966

 

Numer nadwozia: 129163338

 

Model spokrewniony z Polskim Fiatem 125p

Egzemplarz polską historią

Samochód w dobrej kondycji

 

Dane techniczne:

Silnik: 1.5l, R4

Moc:  75 koni mechanicznych

Inne dane: skrzynia biegów manualna, napęd na koła tylne 

Odczyt licznika:  32 000 kilometrów

 

Stan prawny: zarejestrowany w Polsce

 

Model 1500 L to czterodrzwiowy sedan produkowany przez Fiata w okresie 1963-1968. Litera “L” w nazwie pochodzi od włoskiego wyrażenia “lunga”, co po polsku znaczy “długi”. Takie określenie miało odróżniać go od mniejszych modeli 1300/1500, które były bezpośrednimi poprzednikami Fiata 125, montowanego na licencji w Fabryce Samochodów Osobowych na Żeraniu jako 125p. 1500 L dzielił nadwozie ze znanymi od 1959 roku odmianami 1800/2100, które jednak napędzały sześciocylindrowe jednostki. Kompozycja karoserii przypomina Peugeota 404 oraz rodzinne auta spod znaku British Motor Corporation, ponieważ wszystkie powstały na deskach kreślarskich Pininfariny. 1500 L miał być tańszym uzupełnieniem gamy limuzyn z Turynu, powstała nawet osobny podtyp o okrojonych osiągach przeznaczony dla korporacji taksówkarskich.

 

Wedle słów poprzednich właścicieli omawiany okaz Fiata 1500 L jest w Polsce od nowości i miał być wozem służbowym Komitetu Miejskiego PZPR w Katowicach. Następnie w drodze przetargu został nabyty przez człowieka pracującego tamże na stanowisku kierowcy. Niestety nie ma dostępnych dokumentów poświadczających taką wersję wydarzeń. Auto pozostawało jednak w tamtym regionie, będąc stale utrzymywanym w stanie jezdnym, do czasu zakupienia go przez obecnego właściciela prawie 10 lat temu. Samochód przez pewien czas nie był użytkowany, następnie jednak przeszedł częściowy remont, głównie blacharsko-lakierniczy i wrócił na drogi. Wiele elementów wyposażenia wnętrza jak i galanterii zewnętrznej jest autentycznych. Tapicerka została prawdopodobnie wymieniona przez jednego z wcześniejszych użytkowników. Ogólny stopień utrzymania pojazdu należy ocenić jako dobry. Fiat jest sprawny i przedstawia sobą pewną wartość historyczną, nie tylko ze względu na ustny przekaz dotyczący jego dziejów, lecz również jako nieczęsto spotykany już bliski krewniak rodzimego “dużego Fiata”.   

Mercedes-Benz 280 E

MERCEDES-BENZ 280 E 1978

 

Numer nadwozia: 12303312044627

 

Największy silnik benzynowy w gamie W123

Gustowne zestawienie kolorystyczne

Samochód w doskonałej kondycji

 

Dane techniczne:
Silnik: 2.8l, R6
Moc:  185 koni mechanicznych
Inne dane: skrzynia biegów automatyczna, napęd na koła tylne
Odczyt licznika: 221 000 kilometrów

 

Stan prawny: zarejestrowany w Polsce jako pojazd zabytkowy

 

Mercedes-Benz typoszeregu W123 wciąż wielu osobom kojarzy się z postojami taksówek. Inni zaś będę opiewać jego legendarną niezawodność. Poczciwa “beczka”, bo tak kolokwialnie nazywano ten model w Polsce, dobrze znana jest na naszych drogach, jednak wiele wspomnień i stereotypów dotyczy egzemplarze z wysokoprężnymi silnikami. Producent ze Stuttgartu oferował również szykowną odmianę coupe, jednak także czterodrzwiowe limuzyny mogły być wyposażone w mocne benzynowe silniki czy takie luksusy jak półautomatyczna klimatyzacja, tempomat czy ogrzewanie postojowe. W 1977 roku Andre Cowan wygrał głośny rajdowy maraton Londyn-Sydney za kierownicą odpowiednio przygotowanej wersji 280 E. Na legendę W123 składa się jeszcze znany mit, jakoby fabryka nie przewidywała procedury naprawy mostu napędowego. Nie ma oficjalnego potwierdzenia tej opinii, jednak na pewno nie wzięłą się ona znikąd, ponieważ solidność to drugie imię “beczki”.

 

Opisywany Mercedes został sprowadzony od pierwszego właściciela z Holandii. Rzeczoznawca w przedmiotowej opinii na temat samochodu napisał: “Pojazd oryginalny, kompletny, bez widocznych przeróbek, w oryginalnym stanie technicznym, nie ma zmian konstrukcyjnych. (…) Silnik oraz układ napędowy są w bardzo dobrym stanie.” Pojazd po przyjeździe do Polski przeszedł podstawowe serwisy oraz został w profesjonalny sposób odświeżony pod względem kosmetycznym. Od czasu zakupu “beczka” była użytkowana głównie hobbystycznie, gdyż jest częścią większej kolekcji należącej do pasjonatów zabytkowych aut z wybrzeża. Auto brało udział w wielu imprezach poświęconych klasycznej motoryzacji Decyzja o sprzedaży podyktowana jest chęcią poczynienia zmian w prywatnych zbiorach właścicieli. Odwołują się raz jeszcze do wspomnianej opinii warto zacytować jeden z wniosków: “Mercedes-Benz 280 E jest trwającą legendą, która po dziś dzień wzbudza zachwyt i jest rarytasem wśród samochodów krążących po naszych drogach.”

Porsche 911

019

PORSCHE 911 1995

Numer nadwozia: WP0ZZZ99ZSS316023

Pakiet stylistyczny nawiązujący do wersji Turbo

Rzadko spotykana konfiguracja kolorystyczna

Samochód sprzedawany przez drugiego właściciela

Dane techniczne:

Silnik: 3.6l, B6

Moc: 272 konie mechaniczne

Inne dane: skrzynia biegów automatyczna, napęd na koła tylne

Odczyt licznika: 116 000 kilometrów

Stan prawny: zarejestrowany w Polsce

Trzecia generacja kultowego Porsche 911, oznaczona kodem fabrycznym 993, jest ostatnią w której zastosowano silniki chłodzone powietrzem. Samochód wszedł na rynek w roku 1993. Podstawowe założenia konstrukcyjne 911 nie zmieniły się, choć wprowadzono bardzo duże modyfikacje względem poprzedniej odmiany, znanej jako 964. Jedynie około 20% elementów  było wspólnych dla obu modeli. Projektant Tony Hatter znacznie unowocześnił stylizację karoserii 993. Przy okazji zadbano również o dopracowanie aerodynamiki. Porsche zaproponowało szeroki wachlarz wersji wyposażeniowych – można było zamówić auto z napędem na jedną lub dwie osie w konfiguracji ze skrzyniami ręcznymi lub automatycznymi, w nadwoziu coupe, targa lub cabrio. W ofercie występowały również wzmocnione warianty „S”, jednostki turbodoładowane oraz wyczynowa ewolucja GT2. W stosunku do 964, jedną z głównych zmian było także zastosowanie w pełni aluminiowego, wielowahaczowego zawieszenia. Pozwoliło to na poprawienie właściwości jezdnych samochodu – nową 911 prowadziło się bardziej stabilnie, wykazywała mniejszą tendencję do nadsterowności oraz poprawił się komfort podróżowania.

Oferowane Porsche 993 pochodzi z rynku japońskiego i trafiło do Polski wiosną 2014 roku z przebiegiem 104 000 kilometrów. Samochód pochodził od pierwszego właściciela z Japonii, co wraz z odczytem licznika jest potwierdzone japońskim certyfikatem eksportowym. Jeszcze w Japonii samochód został doposażony w dokładkę przedniego zderzaka, tylną płetwę, felgi o rozmiarze 18”, hamulce od wersji Turbo oraz obniżone zawieszenie. Ciekawa jest również konfiguracja kolorystyczna srebrnego lakieru z szarym wnętrzem. Obecny właściciel przejechał samochodem niewiele ponad 10 tysięcy kilometrów i w tym czasie podjął się uszczelnienia całego bloku silnika wraz z wymianami oleju, wymiany wahaczy z ustawieniem geometrii oraz zakupu kompletu nowych opon w 2016 roku.  Układ napędowy stanowi wolnossący bokser o pojemności 3.6 litra bez systemu Varioram (272 KM) sprzężony z automatyczną skrzynią biegów „Tiptronic”. Wyposażenie auta obejmuje klimatyzację oraz szyberdach. Poza wizualno-mechanicznymi modyfikacjami, samochód jest zachowany w oryginalnym stanie bez wspomagania dodatkowymi zabiegami kosmetycznymi. Porsche użytkowane było wyłącznie w sezonie wiosenno-letnim i przechowywane w ciepłym i suchym garażu.