014

Ferrari 308 GTB 1979

Numer nadwozia: 30579

  • egzemplarz po renowacji i serwisie
  • Ferrari w poszukiwanej wczesnej specyfikacji silnikowej
  • bardzo niski przebieg licznikowy

Szacowana wartość: 92 000 – 110 000 €

Cena wywoławcza: 75 000 €

Historia modelu

Ferrari 308 GTB to przedstawiciel rodu klasycznych, dwumiejscowych coupe Ferrari z centralnie umieszczonym silnikiem. 
Powstało jako rozwinięcie opartego na modelu Dino projektu Ferrari GT4. Zostało zaprezentowane we wrześniu 1975 roku podczas salonu samochodowego w Paryżu. 
Główną różnicą w stostunku do GT4 było nadwozie – jego twórcą był pracujący dla Pininfariny Leonardo Fioravanti, który miał na swoim koncie m.in. zaprojektowanie wyglądu zewnętrznego legendarnej Daytony.
Producentem karoserii dla 308 GTB była firma Carrozzeria Scaglietti (swój projekt nadwozia dla tego modelu miało także Bertone, natomiast nie został on wykorzystany).
308 GTB było dwumiejscowe, w odróżnieniu od GT4 z siedzeniami w układzie 2+2. Sprawiało to, że nowy model stał się bezpośrednim następcą także dwumiejscowego Dino 246.

W latach 1975-1977 nadwozia wytwarzano z włókna szklanego, co pozwoliło na uzyskanie wyjątkowo niskiej masy własnej auta, wynoszącej jedynie 1050 kg. Później powrócono do stosowania stali, co zaowocowało wzrostem masy o 150 kg.

Do napędu tego modelu użyto poprzecznie zamontowanej, znanej już jednostki 2.9 V8, tutaj produkującej 255 KM przy 6600 obrotów na minutę (w wersji amerykańskiej, ze względu na bardziej restrykcyjne normy dotyczące emisji spalin, moc obniżono do 240 KM). 
Auta przeznaczone na europejski rynek korzystały z suchej miski olejowej, natomiast te na inne rynki (USA, Australia, Azja, Bliski Wschód itd.) miały konwencjonalną, mokrą miskę.
Zastosowano cztery gaźniki Webera, zaś napęd przekazywany był na tylną oś przez pięciobiegową skrzynię manualną.

W 1977 roku do modelu 308 GTB (Gran Turismo Berlinetta, a więc coupe) dołączył model GTS (Gran Turismo Spider, nadwozie typu targa). 


W 1980 roku zastosowano mechaniczny wtrysk paliwa K-Jetronic firmy Bosch. Było to spowodowane koniecznością dostosowania się do nowych norm emisji spalin i sprawiło, że moc w wersji europejskiej spadła do 214 KM. Modele z tego okresu nosiły nazwę 308 GTBi/GTSi. 

Dwa lata później moc ponownie wzrosła, tym razem do 240 KM, dzięki zastosowaniu czterech zaworów na cylinder – stąd nazwa tej odmiany, Quattrovalvole („cztery zawory” po włosku).

Na rynku włoskim i nowozelandzkim występowały także wersje z silnikiem dwulitrowym V8, początkowo wolnossącym (co sprawiało, że było to jedno z najwolniejszych Ferrari w historii), później także z turbosprężarką. Takie auta były sprzedawane pod nazwą Ferrari 208 GTB/GTS i 208 GTB/GTS Turbo, zaś powodem ich wprowadzenia były włoskie przepisy podatkowe, windujące ceny aut z silnikami o większej pojemności. 

Produkcje modelu zakończono w 1985 roku, gdy na rynku pojawił się następca, Ferrari 328 – zbliżone konstrukcyjnie, lecz z silnikiem o pojemności 3.2 litra.
Wyprodukowano łącznie 2897 egzemplarzy modelu GTB i 3219 GTS’ów serii pierwszej, z czego 808 z nadwoziem z włókna szklanego.


Ferrari 308 stało się ikonicznym sportowym samochodem lat 70 i 80, zaś sławę zdobyło również poprzez pojawianie się w popularnym serialu telewizyjnym „Magnum, P.I.”.


Historia egzemplarza

Ferrari 308 GTB oferowane na aukcji Rozalin 2016 jest egzemplarzem wyprodukowanym w 1979 roku skierowanym na rynek amerykański, w specyfikacji amerykańskiej. W 1980 roku trafił do swojego pierwszego właściciela, który był dealerem tej marki. Drugi właściciel tego samochodu nabył auto w 1981 roku w Michigan. Dokumenty zakupu oraz dokumenty związane z poszukiwaniem przez tego właściciela Ferrari 308 GTB są dostępne z samochodem. Samochód pozostał w jego rękach przez ponad 20 lat po czym trafił do Kaliforni. Ostatnie serwisowe faktury tego samochodu w USA datowane są z 2009 roku. Zachowało się sporo innych dokumentów, m.in. książki serwisowe oraz odręczne zapiski potwierdzające jej historię. W 2010 roku auto nabył właściciel z Francji, po czym samochód trafił do zamówionej przez firmy renowacyjnej w Europie, gdzie został przystosowany do specyfikacji Europejskiej, pozbyto się między innymi świateł obrysowych typu side-marker. Karoseria prezentuje się dobrze, a wnętrze jest bez skazy. Mechanicznie pojazd jest w pełni sprawny i przygotowany do długiej, bezproblemowej eksploatacji. Ferrari 308 to z pewnością jedna z ikon i wizytówek początku lat 80-tych, a prezentowany egzemplarz bez wątpienia jest godny zaszczytnego miejsca w garażu. Obecny właściciel zarejestrował pojazd w Polsce jako zabytkowy, do czego dostępna jest pełna dokumentacja wraz z oceną rzeczoznawcy.